Nie każda osoba nadaje się do bycia nianią, nie każda osoba nadaje się do bycia matką. Jednak życie może potoczyć się tak, że natniemy się na osobę, która jest kiepska w tym co robi. Nie inaczej jest z nianiami. Jednym z przykładów niań, na które można natrafić są nianie, które zachowują się u kogoś w domu jak u siebie. Trudno sobie to wyobrazić, ale są nianie, które jak tylko wyjdziemy z domu to wyjadają jedzenie z lodówki, wypijają napoje, przeglądają ubrania, generalnie zachowują się nieadekwatnie do zajmowanego stanowiska. Inne potrafią narzekać, że jest nieposprzątane, że rodzice się spóźnili, że ugotowane jedzenie jest niedobre, albo mimo umówionej stawki, że za mało zarabiają. Najgorsze jest jednak to kiedy niania sama podejmuje decyzje co do podopiecznego. Przykładowo sama bez konsultacji z rodzicami podaje leki lub pożywienie. Niektóre potrafią wpaść na genialny pomysł karmienia dziecka własną piersią. W skrajnych sytuacjach uważają, że dzieci które mają pod opieką są ich własnymi dziećmi. Takie sytuacje są dość dziwne, żeby nie powiedzieć niebezpieczne. W momencie, w którym rodzić zauważy niepożądane zachowania niani należy niezwłocznie skonfrontować z nią jej poczynania i w razie potrzeby niani podziękować.

Przykładem niani, która również może zostać podciągnięta pod kategorię „niani koszmarnej” jest niania, która jest niesłowna. Niania w większości przypadków jest potrzeba rodzicom na czas ich pracy. W momencie gdy np. niania nie przychodzi na umówioną godzinę jeden z rodziców musi zmienić plany – nie iść do pracy, zrezygnować ze spotkania z kontrahentem, spóźnić się do pracy. Takie sytuacje nie należąc do przyjemnych, dlatego gdy tylko niania zaczyna stosować coraz więcej wymówek dlaczego nie może lub nie mogła przyjść, lepiej będzie poszukać nowej opiekunki dla naszego dziecka. Należy pamiętać, że niania to odpowiedzialny zawód. Pod jej opieką zostawiamy własne dziecko, a niania jest odpowiedzialna za jego zdrowie i życie. Opieka nad dziećmi ma być również satysfakcjonujące dla samej niani, więc jeżeli ktoś nie lubi dzieci, nie potrafi się nimi zajmować, może lepiej jak poszuka innego zajęcia. Będzie lepiej dla samej osoby, a w szczególności dla ewentualnych podopiecznych. Rodzice powinni pamiętać, że wszelkie niepokojące symptomy w zachowaniu niani powinny być lampką ostrzegawczą, prowadzącą minimum do rozmowy z nianią, a w innym wypadku do jej zwolnienia.

W pierwszej kolejności jest badany rozwój dziecka. Odbywa się to w formie krótkiego testu. Specjalista sprawdza czy dziecko posiada podstawowe umiejętności, dla odpowiedniego wieku. Czy nie ma jakiś odchyleń od normy, czy nie ma opóźnień. Lekarza w trakcie badania zadaje rodzicom różne pytania. Dotyczą one tego czy dziecko dobrze się uczy, czy dobrze mówi, jak się zachowuje, itd. Opóźnienia w którejś z tych dziedzin mogą wskazywać na zaburzenia rozwoju. Takie testy powinno się przeprowadzać w wieku 9, 18, 24 oraz 30 miesięcy od narodzin dziecka. W przypadku gdy zachodzi podejrzenie, że dane dziecko jest w grupie wysokiego ryzyka zaburzeń rozwoju, które wynikają z podłoża genetycznego, przedwczesnego porodu lub zbyt niskiej wagi to wykonuje się dodatkowe badania. Dziecko podaje się takim badaniom gdy ma 1,5 roczku do 2 lat.

Drugim etapem diagnostyki dziecka pod względem autyzmu jest wszechstronna ocena. Wchodzi tutaj w grę ocena zachowania dziecka, wywiad z rodzicami, badania neurologiczne ora genetyczne. Mogą być zastosowane również inne badania medyczne. Oceny takiej dokonują zazwyczaj neurolodzy oceniając pracę mózgu oraz nerwów, pediatrzy oceniając rozwój dziecka oraz psychologowie dziecięcy. Należy pamiętać, gdy mamy podejrzenie, że nasza pociecha nie rozwija się prawidłowo należy udać się do specjalisty, który pomoże wykluczyć lub potwierdzić autyzm u dziecka. W przypadku rozpoznania autyzmu ważne jest odróżnienie autyzmu od zaburzeń standardowych takich jak problemy ze wzrokiem czy słuchem. Niektóre choroby na pierwszy rzut oka wydają się autyzmem, ale nim nie są. Dlatego też sama obserwacja dziecka oraz rozmowa z opiekunami jest tak ważna w rozpoznawalności tej choroby. W przypadku niemowlaków dobrze jest skontaktować się ze specjalistą gdy dziecko przed ukończeniem pierwszego roku życia nie gaworzy, izoluje się od otoczenia oraz przestaje komunikować się z otoczeniem zamykając się we własnym świecie. Bardzo ważne jest odpowiednie rozpoznanie objawów, ponieważ im wcześniej dziecko zostanie leczone tym lepiej.

Niedawno na świat przyszła dziewczynka, urodzona w 23 tygodniu ciąży (w wyniku cesarskiego cięcia), która ważyła niecałe 250 gramów, czyli tyle ile duże, dorodne jabłko. Zdarzenie to miało miejsce w grudniu 2018 roku w San Diego w Kalifornii. Życie matki było zagrożone dlatego podjęto tak drastyczną decyzję. Dzieciątko mierzyło 23 centymetry. W maju tego roku w końcu została wypisana do domu ważąc nieco ponad dwa kilogramy i mierząc 41 centymetrów. Saybie (tak ma na imię dziewczynka) została uznana za najmniejsze dziecko świata, które przeżyło poród. Została wpisana do rejestru najmniejszych dzieci świata, który jest prowadzony przez Uniwersytet Iowa. To, że dziewczynka przeżyła to niemalże cud. Tak skrajne wcześniaki są narażone na wiele chorób, im wcześniejszy tydzień tym większa ilość zgonów. Matka dziewczynki w jednym z wywiadów powiedziała: „Powiedzieli mężowi, że ma godzinę z nią, a później ona umrze. Ale godzina zmieniła się w dwie godziny, które zmieniły się w dzień, a on w tydzień”.

Dzieci, które urodziły się pomiędzy 22 a 28 tygodniem ciąży są tak zwanymi skrajnymi wcześniakami. Według Światowej Organizacji Zdrowia dzieci urodzone przed 37 tygodniem ciąży to wcześniaki. Zakończenie ciąży przed 22 tygodniem uznaje się za poronienie. Pozytywnym punktem jest to, iż z każdym rokiem wraz z rozwojem medycyny przeżywalność wcześniaków jest coraz większa. Polskie Towarzystwo Ginekologów i Położników wypowiedziało się, iż noworodki, które są o takim samym wieku ciążowym mogą się od siebie różnić znacznie pod względem biologicznym. Dlatego też każdy przypadek wcześniaka trzeba rozpatrywać indywidualnie i z dużą dozą ostrożności, a najlepiej optymizmu. „Zwiastuny przedwczesnego porodu nie są najczęściej tak oczywiste jak skurcze. Dlatego żaden drobny objaw, którego nie było do tej pory, a który jest związany z ciążą np. zwiększone napięcie mięśni macicy czy nawet przeczucie, że coś się złego dzieje, nie powinien zostać zlekceważony” – tak wypowiedziała się Ryszard Lauterbach – profesor dr hab. n. med.

W zeszłym roku dobry stary cieszył się nie małą popularnością i nie dziwi, iż w tym roku rząd postanowił przedłużyć program socjalny aby ponownie można było skorzystać ze wsparcia. Zacznijmy od tego kto może ubiegać się o wsparcie. Otóż mamy tutaj 4 podmioty: rodzice, opiekunowie prawni, opiekunowie faktycznie oraz osoby uczące się (chodzi o pełnoletnich uczniów, którzy nie są na utrzymaniu rodziców, ponieważ rodzice nie żyją lub mają prawo do alimentów ustalone wyrokiem sądowym albo ugodą sądową). W przypadku gdy dziecko jest po opieką naprzemienną to każdy z rodziców może złożyć wniosek i dostać połowę kwoty na dziecko. Programem objęci są dwie kategorie uczniów – ci którzy ukończyli 20 lata oraz ci którzy ukończyli 24 lata (jeżeli posiadają orzeczenie o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności, potrzebie kształcenia specjalnego, potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych).

Uczniowie muszą się uczyć w takich placówkach i ośrodkach jak: szkoła podstawowa, dotychczasowe gimnazjum, szkoła ponadpodstawowa i dotychczasowa ponad gimnazjalna — z wyjątkiem szkoły policealnej i szkoły dla dorosłych, szkoła artystyczna, w której jest realizowany obowiązek szkolny lub nauki, młodzieżowy ośrodek socjoterapii, specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy, specjalny ośrodek wychowawczy, ośrodek rewalidacyjno-wychowawczy. Program nie obejmie dzieci w przedszkolu oraz studentów. Wniosek można składać od 1 sierpnia do 30 listopada w formie papierowej lub o miesiąc wcześniej w wersji elektronicznej poprzez portal emp@tia lub bankowość elektroniczną. Wraz z wnioskiem należy mieć przygotowany dokument tożsamości – paszport lub dowód osobisty. Na pieniądze będzie trzeba poczekać do dwóch miesięcy lub w przypadku złożenia wniosku w lipcu i sierpniu do 30 września. Pieniądze można otrzymać na konto bankowe, przekazem pocztowym lub gotówką w urzędzie. W przypadku odmowy udzielenia wsparcia można skorzystać z odwołania do samorządowego kolegium odwoławczego w ciągu 14 dni.

Na pierwszy plan idzie sen. Idealne dziecko powinno być.. śpiochem. I to nie byle jakiś śpiochem. Zasypiać powinno wcześnie, najlepiej samemu bez czytania bajek, noszenia na rękach i lulania godzinami. Zasypia oczywiście ledwo co kładąc główkę na poduszce. Śpi do 9-10 rano, jednak jeżeli mamy wczesny wyjazd to wstaje na zawołanie. Dodatkowo w ciągu dnia ma jedną albo dwie drzemki. Takie dziecko to skarb.. gdyby istniało. Kolejnym pożądanym zachowaniem jest brak marudzenia przy jedzeniu. Dziecko idealne wie, że słodkości szkodzą oraz je dużo warzyw. Odstawia, również zwykły chleb oraz wieprzowinę. Z chęcią je jogurt naturalny, owoce oraz szpinak. Zawsze zjada swoją porcję dania. Generalnie jest pięć posiłków dziennie, a do picia preferuje wodę, a nie przesłodzone soki i napoje. Gazowanych wręcz się brzydzi. Dziecko jest samodzielne, a więc nie trzeba mu pomagać w ubieraniu się czy jedzeniu. Korzysta z toalety samemu i też samemu potrafi się oporządzić. To nie wszystko. Po toalecie posprząta po sobie, a dodatkowo umyje rączki, wytrze w ręcznik i przy tym nie napaskudzi w toalecie.

Idealny malec jest grzeczny. Co oznacza grzeczne dziecko? W sumie wszystko. Dziecko się słucha, nie krzyczy, nie robi scen w sklepie, jeżeli nie kupimy mu jakiejś zabawki. Używa zwrotów grzecznościowych, a wszelkie polecenia wykonuje z uśmiechem na twarzy i to za pierwszym razem, bez powtarzania dziesięć razy. Pięknie prawda? Takie dziecko to nie tylko skarb, takie dziecko to jak wygranie miliona dolarów. Oczywiście wielu rodziców stwierdzi, iż ich pupilek jest ideałem, ale czy na pewno. Czy posada wszystkie cechy wyżej wymienione. Może posiada, jedną albo dwie, jednak by posiadało więcej musiałby się zdarzyć cud. Naszym zdaniem dziecko takie gdzieś istnieje, jednak wiele ich nie ma na świecie.

Dziecko w wieku 3 lat przyzwyczajone jest do idealnego porządku, niemalże rutyny życia codziennego. Jest to forma zrozumienia otaczającej ich rzeczywistości i próba jakiejkolwiek kontroli nad zmieniającym się otoczeniem. Każdy dzień powinien być podobny do poprzedniego, jeżeli będzie inaczej dziecko będzie marudziło i może się irytować. Jeżeli utrzymamy każdy dzień w podobieństwie do innych maluszek będzie spokojniejszy i będzie miał poczucie kontroli. Droga do sukcesu to codzienne rytuały, z dozą jakiegoś zaskoczenia. Nie zmieniajmy diametralnie dnia, ale dodajmy każdego nieco zmian, niewielkich, które nie zaburzą harmonii. Dziecko w tym wieku powinno już bawić się z innymi dziećmi, kooperacja będzie drogą o sukcesu. Należy dziecko również uczyć rozwiązywać konflikty, a co najważniejsze uczestniczyć w rozwiązywaniu. 3 latek będzie reagował płaczem jeżeli nikt mu nie pomoże. Wyjaśnienie zachowań innych oraz jego własnego pomoże mu zrozumieć otaczającą go rzeczywistość. Wyobraźnia 3-latka daje o sobie znać. Będzie wymyślał historyjki na temat co się u niego wydarzyło w ciągu dnia. Niestety ograniczony zasób słów nie pozwoli mu w pełni na wyrażenie tego co go spotkało. Jednakże takie sytuacje często będą prowadziły do zabawnych historyjek, które wszystkim będą się na pewno podobały.

Bardzo ważne jest by słuchać naszego maluszka, jego fantastyczne opowiadania będą plątaniną faktów z jego dnia oraz zachowań postaci z bajek cz książek. Zamienianie znaczenia różnych słów, mylenie pojęć czy próba prawidłowego odmieniania danego słowa będzie na porządku dziennym. Dziecko jednak będzie się uczyło szybko, dlatego jest to okres, w którym należy cieszyć się z takich zachowań ponieważ niedługo one znikną. Pamiętajmy aby używać przy nim słownictwa dla niego zrozumiałego. Przenośnie, wyrazy blisko znaczne są nie na miejscu i mogą prowadzić do niezrozumienia, a nawet strasznych wizji w główce małego człowieka. Stwierdzenie, że „zjadłbym konia z kopytami” może być zrozumiane opatrznie, dlatego uważajmy na to co mówimy. W tym wieku dziecko chłonie słowa jak gąbka, dlatego nie należy przy dziecku przeklinać czy zachowywać się tak jak byśmy chcieli by naszego dziecko się nie zachowywało. Jeżeli my krzyczymy to dziecko również będzie zachowywało się agresywnie. Na koniec należ powiedzieć nieco o dyscyplinie. Dziecko musi w tym wieku wiedzieć, że za złe zachowanie mogą na nie być nałożone kary. Ważne by powoli nakładać na malca jakieś obowiązki. Przykładem może być obowiązek ścielenia łóżka, odkładania zabawek na miejsce czy siedzenia przy stole prosto. Pamiętajmy, okres 3 latka jest jednym z najfajniejszych okresów z życia dziecka, należy się nim cieszyć póki można.

Maluszek po urodzeniu nie widzi jeszcze dokładnie, dlatego świat obiera słuchem, dotykiem oraz smakiem. Czuje, że rozpoczęły się wielkie zmiany, a przyzwyczajenie się do nowych warunków może trochę czasu potrwać. Póki to nie nastąpi należy niemowlakami jak najlepiej pomóc. W pierwszej kolejności jest hałas. Różnego rodzaju dźwięki, które wcześniej były przytłumione są teraz doskonale słyszalne, a te mogą niemowlaka drażnić. Dziecko będzie gwałtownie rozprostowało nóżki i głośno praskało. Ważne jest by przynajmniej przez miesiąc nie włączać głośno radia, telewizora czy innych urządzeń mogących wydawać głośne dźwięki. Telefon należy wyciszyć a roboty kuchenne odstawić na jakiś czas. Oczywiście nie można przesadzać, ale dla dobra dziecka można zniwelować hałasy do minimum. Kolejna sprawa to regularność. Jeżeli zaburzymy rytm dnia i nocy dziecka to nie będzie to miało dobrych efektów. Kąpiel rano zamiast wieczorem możemy być takim powodem. Rytuały są bardzo ważne dlatego też gdy dziecko jest aktywne lubi wiedzieć co się dookoła niego dzieje, a zachwianie porządku dnia może je dezorientować i wystraszyć. Ważne jest by spacer, kąpie, jedzeni, zabawa były o podobnych godzinach każdego dnia, a najlepiej w tej samej kolejności. To da dziecku poczucie bezpieczeństwa i porządku.

Inną rzeczą, której nie lubią niemowlaki jest zbyt duża przestrzeń. W brzuszki dzieciątko miało ciasno i czuło się bezpiecznie. jest wiele miejsca, a to wydaje się być dla dziecka nienaturalne. Dlatego też w łóżeczku należy ułożyć gniazdo niemowlęce, które ograniczy swobodę ruchu i wpłynie na poczucie bezpieczeństwa. Zbyt jasne światło również może być problemem. Znowu w brzuszku mamusi był półmrok, po narodzinach nawał światła jest niemalże przeraźliwy. Zawsze należy pamiętać by światło było lekko przytłumione – zamiast głównego źródła światła niech świeci lampka nocna. Półmrok pozwoli dziecku na szybszą asymilację z otaczającym go środowiskiem.

Nauczenie dziecka zasypiania o stałych porach jest niezwykle trudną walką. Zwykle wieczory są pełne atrakcji – rodzice wracają z pracy i jedzą posiłek, a potem zajmują się swoją pociechą. Dlatego tak ważne jest unormowanie cyklu całego dnia, aby w przyszłości nie było żadnych problemów z zasypianiem naszego maleństwa. Jednym z bardzo przydatnych sposobów uśpienia dziecka jest jazda samochodem. Dziecko po kolacji oraz wieczornym myciu ubieramy w piżamkę, nakładamy na nie coś ciepłego oraz bierzemy dodatkowe kocyk. Tak przygotowanego malca zabieramy to samochodu którym jeździmy po osiedlu dopóki malec nie zaśnie. Później tylko ostrożnie wyjmujemy foteliki wraz z dzieckiem i niesiemy dziecko do jego pokoiku, a tam delikatnie przynosimy je do łóżeczka po czym spokojnie i po cichu zdejmujemy wierzchnią warstwę ubrań zostawiając je w samej piżamce. Innym sposobem często wykorzystywanym przez rodziców jest puszczenie czy to z radia czy z płyty CD czy chociażby na YouTubie ulubionej kołysanki dziecka. Kładziemy dziecko w łóżeczku, delikatnie muskając jego skórę na twarzy cicho śpiewamy kołysankę gdy dziecko już będzie zasypiało odchodzimy i pozwalamy zasnąć mu mocniej.

Dziecko najbezpieczniej czuje się w ramionach mamy, dlatego często właśnie to mamy usypiają dzieci. Takie działanie nie zawsze jest odpowiednie – przyzwyczajenie dziecka do zasypiania tylko w ramionach mamy skończy się tym iż to właśnie ona będzie musiała za każdym razem uczestniczyć w rytuale usypiania dziecka. Co jednak kiedy mama na przykład wyjeździe na wyjazd służbowy? Co w takim przypadku ma zrobić biedny ojciec? dlatego pamiętajmy oboje rodzice zawsze muszą uczestniczyć w usypianiu malucha. Jeszcze innym sposobem równie skutecznym jak poprzednio wymienione jest stara ale dobra książeczka z bajką. Dzieci uwielbiają bajki o Kubusiu Puchatku tygrysku i prosiaczku czy o samochodach lub innych skrzatach i wróżkach. Wydawałoby się to dziwne jednak zwykłe czytanie książeczki bardzo często ułatwia dziecku zasypianie, a rodzicom pozwala na spędzenie wspólnego wieczoru

Na pierwszy rzut idzie witamina C. Wzmacnia ona odporność i jest niezbędna przy przeziębieniu. Witamina C sama w sobie nie wyleczy przeziębienia jednak podana we wczesnej fazie przeziębienia przyspieszy eliminację wirusów z organizmu. Ważna jest dawka, musi być odpowiednia. W takim celu czytamy ulotkę. Witamina C brana zapobiegawczo skróci czas przeziębienia dziecka niemalże o 15%. Kolejny sposób to gorąca herbata z cytryną. W ludzkim organizmie wirusy rozprzestrzenią się wolniej w cieple. W takim przypadku pomoże gorąca herbata lub gorąca kąpiel. Herbata z dodatkiem cytryny powinna pomóc? Otóż okazuje się, iż niekoniecznie. Sama herbata owszem, ale cytryna w gorącej temperaturze traci swoje właściwości. Dodatkowo Udowodniono, że po dodaniu cytryny do gorącej herbaty, nieaktywny w herbacie glin, przekształca się w cytrynian glinu. A ten staje się łatwo wchłaniany przez organizm. Odkładając się w mózgu, może przyśpieszyć chorobę Alzheimera.

Herbata z liści malin. Takie zioła polec się przy niewielkiej gorączce. Łyżeczkę suchych liści malin zalewamy wrzątkiem i czekamy 15 minut. Taki napar można pic z dodatkiem doku malinowego 3-4 razy dziennie. Napój ten będzie działał napotnie. Najlepiej jednak będzie działała cebula, czosnek oraz czarny bez. Są to naturalne lekarstwa stosowane podczas przeziębienia. Wykazują one działania przeciwwirusowe. Należy pamiętać jednak, iż nie są one odpowiednie do profilaktyki. Branie ich zapobiegawczo nic nie da. Działają tylko podczas infekcji jeżeli sięgniemy po nie dość szybko. Czosnek oraz cebula posiadają działanie antyseptyczne. Niszczą drobnoustroje. Cebula, dzięki temu, że zawiera aktywne związki siarki, ma też działanie bakteriobójcze. Obecny w czosnku alicin ma podobne właściwości do penicyliny, dlatego nazywamy go naturalnym antybiotykiem. Jednak zarówno w przypadku cebuli, jak i czosnku, należy zachować umiar i spożywać je z rozwagą. Domowe sposoby są skuteczne, jeżeli zastosujemy je szybko i z rozwagą. Jeżeli infekcja nie łagodnieje będzie trzeba udać się z wizytą do lekarza pierwszego kontaktu.

Wszystkie zabawki, która trafia do sklepów, muszą być wytworzone zgodnie z restrykcyjnymi normami bezpieczeństwa. Nie mogą on mieć małych części, które łatwo oderwać czy toksycznych barwników. Nie mogą zawierać ołowiu oraz muszą być wystarczająco wytrzymałe by po upadku nie rozbić się na malutkie kawałeczki. Przed zakupem konkretnej zabawki wart poszukać informacji czy spełnia ona wszelkie normy, ponieważ również dużym producentom zdarza się nie przejść restrykcyjnych testów jakościowych. Należy zwracać uwagę na materiały z jakich dana zabawka została wykonana. Bywa tak, że klocki, lalki, misie czy plastikowe pojazdy zbudowane są z produktów zagrażających zdrowiu dziecka. Mowa tutaj o związkach chemicznych szkodzących zdrowiu. Wydawałoby się, iż drewniane zabawki są najbezpieczniejsze. Otóż z szeregu badań wynika że często są one szczególnie zanieczyszczone szkodliwymi związkami. Często w takich zabawkach znajdziemy nikiel, policykliczne węglowodory aromatyczne czy substancje chroniące przed ogniem.

Uchybienia dotyczące bezpieczeństwa zabawek, takie jak małe części, które mogą zostać połknięte, stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia dziecka. Są one bardzo niebezpieczne i jest chyba dla każdego oczywiste. Co innego szkodliwe substancje, które niestety one działają dopiero po dłuższym czasie. Wiele z nich jest podejrzewanych o powodowanie raka czy uszkadzanie układu rozrodczego. Tym większe ryzyko, im więcej szkodliwych substancji znajdziemy w takiej zabawce. Trucizna może przedostać się do organizmu dziecka gdy te wdycha opary czy gryzie zabawkę lub ją dotyka. Należy również zwracać uwagę gdzie dana zabawka jest produkowana. Niestety w dalszym ciągu te pochodzące z Chin w większości przypadków nie są bezpieczne dlatego w ich przypadku należy zachować szczególną ostrożność. Reasumując – zwracajmy uwagę na to z czego dana zabawka jest zrobiona, jaką renomę ma producent oraz z jakiego kraju pochodzi. Ważne by przez niedopatrzenie naszemu dziecku nie stała się krzywda. Jego zdrowie jest najważniejsze.