Na pierwszy rzut idzie witamina C. Wzmacnia ona odporność i jest niezbędna przy przeziębieniu. Witamina C sama w sobie nie wyleczy przeziębienia jednak podana we wczesnej fazie przeziębienia przyspieszy eliminację wirusów z organizmu. Ważna jest dawka, musi być odpowiednia. W takim celu czytamy ulotkę. Witamina C brana zapobiegawczo skróci czas przeziębienia dziecka niemalże o 15%. Kolejny sposób to gorąca herbata z cytryną. W ludzkim organizmie wirusy rozprzestrzenią się wolniej w cieple. W takim przypadku pomoże gorąca herbata lub gorąca kąpiel. Herbata z dodatkiem cytryny powinna pomóc? Otóż okazuje się, iż niekoniecznie. Sama herbata owszem, ale cytryna w gorącej temperaturze traci swoje właściwości. Dodatkowo Udowodniono, że po dodaniu cytryny do gorącej herbaty, nieaktywny w herbacie glin, przekształca się w cytrynian glinu. A ten staje się łatwo wchłaniany przez organizm. Odkładając się w mózgu, może przyśpieszyć chorobę Alzheimera.

Herbata z liści malin. Takie zioła polec się przy niewielkiej gorączce. Łyżeczkę suchych liści malin zalewamy wrzątkiem i czekamy 15 minut. Taki napar można pic z dodatkiem doku malinowego 3-4 razy dziennie. Napój ten będzie działał napotnie. Najlepiej jednak będzie działała cebula, czosnek oraz czarny bez. Są to naturalne lekarstwa stosowane podczas przeziębienia. Wykazują one działania przeciwwirusowe. Należy pamiętać jednak, iż nie są one odpowiednie do profilaktyki. Branie ich zapobiegawczo nic nie da. Działają tylko podczas infekcji jeżeli sięgniemy po nie dość szybko. Czosnek oraz cebula posiadają działanie antyseptyczne. Niszczą drobnoustroje. Cebula, dzięki temu, że zawiera aktywne związki siarki, ma też działanie bakteriobójcze. Obecny w czosnku alicin ma podobne właściwości do penicyliny, dlatego nazywamy go naturalnym antybiotykiem. Jednak zarówno w przypadku cebuli, jak i czosnku, należy zachować umiar i spożywać je z rozwagą. Domowe sposoby są skuteczne, jeżeli zastosujemy je szybko i z rozwagą. Jeżeli infekcja nie łagodnieje będzie trzeba udać się z wizytą do lekarza pierwszego kontaktu.

Mimo, że lato już się kończy to nadal jest bardzo gorąco na zewnątrz, dlatego wychodząc na spacer z naszą pociechą należy się do tego jak najlepiej przygotować. Podczas upałów zwykle nie przykrywamy naszego dziecka żadnym dodatkowym materiałem. Jednak należy pamiętać, iż w trakcie snu temperatura ciała dziecka nieco się obniża i przykrycie go będzie dla niego przyjemne. Oczywiście nie stosujemy żadnych grubych materiałów. Odpowiednie będą cienkie bawełniane kocyki lub tetrowe pieluchy. Niektóre dzieci gdy są przykryte czują się bezpieczniej, w szczególności gdy zawiniemy je w kokon. Jednak gdy występują bardzo duże upały nie należy maluszka otulać zbyt mocno. Niekiedy dobrym pomysłem będzie również zdjęcie pieluszki dziecku, by nasz mały golasek poleżał jak go Pan Bóg stworzył. W jakim celu? Otóż noworodki siusiają i to dość często. Nawet 15-20 razy na dobę – a pupa gdy jest zbyt długo wilgotna może się odparzyć. Dobrze jest jednak by dziecko leżało na niedopiętej pieluszce, tak by wilgoć mogła się wchłonąć, a dalej było przewiewnie i przyjemnie. Jakie ubranka przygotować na lato? Starczy kilka body z krótkim rękawkiem czy tzw. pajacyki. Niezbędna będzie również cienka bawełniana czapeczka, a na chłodniejsze dni lekki sweterek i spodenki.

Zatrzymajmy się chwilę przy czapeczce. Kiedyś bawełnianą czapeczkę noworodki nosiły i na zewnątrz i w domu. Obecnie są nieco inne zalecenia. Czapeczkę nosimy w domu tylko przez około 30 minut po kąpieli. Później nie jest już potrzebna. Wcześniaki to już inna historia. One mogą mieć czapeczkę przez większość dnia ponieważ zwykle mają problem z termoregulacją. Reasumują jakie powinny być ubranka na lato? Powinny być przewiewne, w dobrym rozmiarze oraz w jasnym kolorze. Czemu rozmiar ma znaczenie – za ciasne będą nie niewygodne, a za luźne mogą drażnić skórę dziecka (materiał się fałduje) co będzie sprawiało mu ból. Jakie ubranka na noc? Odpowiednie będą cienkie pajacyki, które są łatwe w zakładaniu. Natomiast jeżeli w pomieszczeniu będzie bardzo gorąco, niemowlak może spać w samej pieluszce – jednak pod lekkim przykryciem. Rodzice pamiętajcie – odpowiednie odzienie malucha jest bardzo ważne, zarówno latem jak i każdą inną porą roku. Upały są w szczególności niebezpieczne dlatego należy zadbać by naszej małej kruszynce nic się złego nie stało.

Naszym dzieckiem możemy opiekować się sami lub wynająć nianię. Dobrze byłoby przypilnować by niania wykazała się wiedzą lub doświadczeniem w opiece nad dziećmi i czy wie jak zadbać o dziecko w trakcie ogromnych upałów. Na co należy zwrócić szczególną uwagę? W głównej mierze należy patrzeć na materiały z jakich wykonane są ubranka dziecięce. Nie należy ubierać dzieci w tkaniny sztuczne, które nie przepuszczają powietrze. W przypadku niemowląt nie trzeba koniecznie zakładać im czapeczek oraz skarpetek (musi jednak minąć okres werandowania). W przypadku gdy śpią można przykryć je tetrą cieniutkim prześcieradełkiem. Nie należy opatulać go szczelnie ponieważ skutkiem takiego działania będą potówki. Są to małe krostki, które wypełniają się płynem. Pojawiają się gdy temperatura dziecka jest zbyt wysoka – nie są one groźne jednak pokazują, iż skóra dziecka jest przegrzana. W przypadku gdy u dziecka zauważymy niepokojące objawy, takie jak apatia, gorący kark, czy wymioty należy skontaktować się lekarzem ponieważ może to zwiastować udar słoneczny. Co z piciem? Niemowlak, który karmiony jest piersią nie musi pić dodatkowych płynów. Mleko matki dostarcza wystarczająco dużo odpowiednich dla malucha płynów. Nieco inaczej jest w przypadku makuchów karmionych mlekiem modyfikowanym. Może się okazać, iż dopajanie będzie konieczne. Nie zawsze jest to łatwe, jednak jest to niezbędne dla prawidłowego rozwoju dziecka.

W przypadku bardzo dużych upałów czasem lepiej jest odłożyć spacer na pory wieczorne lub wczesno poranne. Warto również pamiętać o odpowiednich kremach. Minimalny filtr to +50, który nie będzie wnikał w naskórek tylko tworzył odpowiednią powłokę ochronną. Dzieciom nieco starszym możemy dać czapkę z daszkiem lub z rondem. Okulary przeciwsłoneczne raczej powinno się przekazać dziecku powyżej 4 roku życia. Dobrze by nie były to najtańsze okulary, ale takie które posiadają odpowiednie filtry. Bardzo duże znaczenie ma również wózek naszej pociechy. Dobrze by miał jasny kolor, który nie będzie skupiał na sowie słońca. Nie powinien on również być w kolorach jaskrawych ponieważ takie przyciągają tylko owady. Budowa wózka również ma znaczenie, dobrze by miał odpowiednie otwory wentylacyjne, a materacyk był oddychający. Może przydać się również oddzielna parasolka, jeżeli takiej nie mieliśmy w zestawie. Ochroni ona nasze dziecko przed promieniami słonecznymi, a dodatkowo będziemy mogli ustawić ją w odpowiedni sposób chroniąc od słońca. Reasumując. Do upałów musimy podchodzić z głową, troszcząc się o dzieci bez względu na to czy są one nasze czy tylko pod nasza opieką. Rozwaga i dobre przygotowanie do spaceru to podstawa i ma wielkie znaczenie by w sposób bezpieczny i miły spędzić czas z dzieckiem.

Nietolerancja laktozy może mieć też charakter wtórny czyli wynikać z przejściowych lub utrwalonych niedoborów enzymu, do których doszło w efekcie różnych chorób i czynników. Te natomiast mogą doprowadzić do uszkodzenia nabłonka jelit i kosmków jelitowych, produkujących laktazę. Te choroby to przede wszystkim martwicze zapalenie jelita, mukowiscydoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, czy zakażenia pasożytnicze przewodu pokarmowego, np. lamblioza. Kosmki i nabłonek jelitowy może zostać zniszczony również na skutek stosowania niektórych leków lub w trakcie chemioterapii.U niektórych dzieci nietolerancja laktozy może być też związana z naturalnym procesem stopniowego „wygaszania” produkcji enzymu laktazy. Najwyższa aktywność laktazy występuje u noworodków i niemowląt w okresie karmienia piersią, a później, w miarę wprowadzania innych niż mleko, za sprawą genów, jej produkcja stopniowo się zmniejsza, by zupełnie zaniknąć w okresie dojrzewania.

Należy pamiętać, iż jeżeli podejrzewamy że nasze dziecko może mieć problemy z przyswajaniem laktozy to konieczna będzie wizyta u specjalisty. On powinien zlecić odpowiednie testy na nietolerancję laktozy. Ich rodzaj zależy od wieku naszego dziecka i tak niemowlęta najczęściej poddawane są próbie eliminacji i prowokacji. Oznacza to, że produkty zawierające laktozę są eliminowane z jadłospisu dziecka na dwa tygodnie i zastępowane mieszankami bezlaktozowymi. Rodzice w tym czasie obserwują czy nieprzyjemne objawy dalej występują. Jeżeli po powrocie do produktów z laktozą objawy się pojawią to mamy wykrytego winowajcę. Pozostały dzieciom można wykonać badanie ogólne kału pod kątem odczynu pH stolca – te dane jednak nie zawsze są miarodajne. Jak przebiega leczenie nietolerancji? Z diety eliminujemy wszystkie produkty zawierające cukier mleczny na tak długo jak trzeba. W przypadku wrodzonego niedoboru enzymu laktazy rygorystyczna dieta musi trwać do końca życia, bo organizm nie toleruje nawet niewielkiej ilości laktozy. Przy niemowlakach potrzebne będzie specjalne mleko na receptę, chociaż dostępne są na rynku również takie na które recepta nie będzie potrzebna. Później kupują produkty żywnościowe należy zwracać uwagę na to czy zwierają napis bez laktozy, lub dokładnie czytać skład. Z nietolerancją wrodzoną da się żyć. Jedyne co należy robić to myśleć przy kupowaniu, a później konsumowaniu produktów.

Laktoza to cukier mleczny, który jest obecny w prawie każdym rodzaju mleka. W mleku karmiącej matki jest go między 4,5 a 7,5 %, w mleku zwierzęcym natomiast ok. 4,5 %. Laktoza jest bardzo wartościowym składnikiem odżywczym potrzebnym dzieciom, a w szczególności noworodkom. Jest ona źródłem energii, pomaga w budowaniu tkanki mózgowej oraz wspomaga wchłanianie wapnia, cynku i magnezu. Laktoza jest tzw. dwucukrem, a więc składa się z dwóch cukrów prostych: glukozy oraz galaktozy. Organizm by przyswoić laktozę musi ją rozłożyć na dwa wspomniane cukry. Pomaga w tym laktaza, a więc specjalny enzym produkowany w błonie śluzowej jelit. W przypadku gdy laktazy brakuje (alaktazja) lub jest jej za mało (hipolaktazja), laktoza nie może być rozłożona i jest częściowo rozkładana przez bakterie. W następstwie tego procesu wytwarzają się gazy oraz kwasy, które działają drażniąco na błonę śluzową jelita. Przez to dziecka ma wzdęcia, może mieć kolkę niemowlęcą, bóle brzuszka, gazy, wymioty lub nudności. Większa dawka laktozy może zwiększyć omawiane dolegliwości. Pojawiają się one zwykle w czasie kilkunastu godzin po spożyciu pokarmu dlatego czasem trudno jest znaleźć przyczynę dolegliwości. Resztki pozostałej laktozy są wydalane w postaci cuchnącej i wodnistej kupki.

Jakie są przyczyny nietolerancji laktozy? Jest ich wiele. Może wystąpić tzw. tymczasowa nietolerancja laktozy, które dotyka często wcześniaków, zwykle jednak ustępuje gdy w jelitach zaczyna działać proces wytwarzania laktazy. U pozostałych dzieci nietolerancja może pojawić się w późniejszym terminie i nie ma tutaj określonego wieku. Przyczyny również mogą być różnorakie. Niekiedy występuje wrodzona nietolerancja wynikająca z deficytu metabolicznego, na skutek którego organizm w ogóle nie wytwarza laktazy. Objawy w takim przypadku pojawiają się u noworodków w ciągu pierwszych 10 dni życia – zazwyczaj jednak już po pierwszym karmieniu czy to mlekiem naturalnym czy sztucznym.

W Polsce diagnozuje się autyzm u jednego na 300 dzieci. W krajach zachodnich jest to nawet jedno na 100 dzieci. Jest to na tyle duży odsetek, iż autyzm stał się problemem społecznym o zasięgu globalnym. Autyzm bardzo często nie jest rozpoznawany w odpowiedni sposób oraz źle diagnozowany. Uważa się, iż dane dziecko jest po prostu źle wychowane, sprawiające trudności wychowawcze, niegrzane lub dziwne. W końcu fizycznie nie różni się od innych dzieci. Jednak często właśnie jest to dziecko dotknięte omawianym zaburzeniem. Czym dokładnie jest autyzm? Jest to całościowe zaburzenie rozwoju dziecka. Oznacza to, iż we wszystkich obszarach rozwoju widać nieprawidłowości. Pierwsze objawy można zaobserwować już dość wcześnie bo nawet u kilkunastomiesięcznych dzieci. Jednak objawy zawsze są widoczne u dzieci, które przekroczyły 3 rok życia. Głównymi objawami tego schorzenia są: przywiązanie się do schematów, problemów w nawiązywaniu kontaktów z innymi dziećmi i osobami dorosłymi oraz problemy w komunikowaniu się. Dzieci często nie rozumieją zachowań innych przez co nie nawiązują z nimi kontaktu. Nie oznacza to, że kontakty te są zerowe. Komunikacja odbywa się tutaj przy pomocy gestów lub pokazywania obrazków w książkach. Autyzm charakteryzuje się przywiązaniem do jednego wzorca czy rytmu myślenia oraz zainteresowaniem wąską dziedziną wiedzy. Pozostałe zmysły również są zaburzone. Dziecko takie może nie lubić kontaktu fizycznego i całkowicie go unikać lub całkowicie przeciwnie – cały czas się przytulać. Pojawić się może również niechęć do określonych dźwięków, hałasów lub strach przed byciem w tłumie ludzi.

Dziecko objęte autyzmem często nie patrzy się w oczy w trakcie rozmowy lub wzrok ma całkiem obojętny. W kontrakcie z rozmówcą nie patrzy się również na wskazywany przedmiot. Dziecko bawiąc się zabawkami robi to w sposób nieprawidłowy (niezgodnie z funkcją zabawki) lub preferuje zabawy samotnie. Często się złości lub przykładowo nie zauważa, kiedy inne dziecko przystępuje do wspólnej zabawy. Niestety diagnoza zwykle jest zbyt późna, a w przypadku wykrycia rodzice nie wiedzą co dokładnie mają robić. Kluczową rolę w leczeniu autyzmu pełnią oddziaływania behawioralne oraz edukacyjne. Rehabilitacja również jest wskazana (istnieją specjalne ośrodki dla dzieci dotkniętych tym zaburzeniem). Przydatne są zajęcia teatralne, hydroterapia , muzykoterapia czy dogoterapia. Skuteczność leczenia jest zależne od tego jak szybko autyzm zostanie zdiagnozowany u dziecka i jak szybko zostanie zastosowana odpowiednia terapia. Rodzice dzieci autystycznych powinny przejść odpowiednie kursy i szkolenia pokazujące jak reagować na zachowania dziecka, jak się z nim komunikować. Niestety obecna medycyna nie jest pomocna w leczeniu autyzmu. Istnieją leki które redukują agresję dziecka, jeżeli są wymagane do zastosowania.

Jakie zagrożenia płyną z nieodpowiednich zabawek? Najłagodniejsze mogą być uczulenia oraz alergie. Bardzie drastyczne to obecność w zabawkach substancji szkodliwych, które mogą wpłynąć na zdrowie dziecka. Część zabawek może być mało odporna na uderzenia, przez co mogą być łamliwe, a nawet najmniejszy element może doprowadzić do zadławienia się dziecka. Przepisy europejskiej regulują kwestie bezpieczeństwa zabawek. Określają one co uważamy za zabawkę, z czego powinna być wykonana oraz jakie informacje powinny się na niej znaleźć. Zabawki produkowane dla najmłodszych muszą spełniać rygorystyczne normy. Producent zabawki już podczas jej produkowania musi zadeklarować dla jakiej grupy wiekowej zabawkę będzie kierował. Musi przewidzieć jak dziecko będzie się daną zabawką bawiło, czy jej elementy są łamliwe, czy nie będą połknięte przez dziecko, brane do ust czy może nie posiadają ostrych krawędzi. Dyrektywy europejskie nakładają na producentów między innymi obowiązek kontroli zabawek, które mogą być wkładane przez dzieci do buzi – np. grzechotki czy gryzaki. Jaka informacja powinna znaleźć się na opakowaniu? Po pierwsze oznaczenia producenta oraz numeru lub partii zabawki. Poza tym wiek dziecka, dla którego jest przeznaczona zabawka oraz ostrzeżenie dotyczące bezpieczeństwa i zasad użytkowania zabawki.

Na opakowaniu powinny znaleźć się również odpowiednie certyfikaty. Najbardziej popularnym jest znak CE, czyli certyfikat, który muszą mieć zabawki trafiające na rynek europejski. Takie certyfikaty nie są nadawane przez jakąś zewnętrzną instytucję, ale producent, który owy znak zamieści na opakowaniu musi liczyć się kontrolą odpowiedniego urzędu. Innym przykładem znaku jest znak UL, czyli znak amerykańskiej instytucji, która zajmuje się certyfikowaniem różnych wyrobów, w tym zabawek. W przypadku znaków europejskich należy uważać również na podróbki samych oznaczeń. Mogą one być bardzo podobne i na pierwszy rzut oka wyglądają tak samo, jednak są one nieco inne. CE (China Export) jest znakiem wprowadzającym w błąd w różni się od oryginału odległością między literami. Widząc taki znak na opakowani lepiej zabawki nie kupować by mieć czyste sumienie. Rodzice pamiętajcie – zabawki należy kupować z głową, sprawdzać oznaczenia i mieć świadomość, że tutaj chodzi o bezpieczeństwo dziecka.